Sfora Blacka

Hej, kochani.

Dzisiaj kolejny post wilkołakach, a mianowicie przedstawienie postaci ;)

Myślę, że i zdjęcia, i opisy będą się wam podobać :)

Miłego oglądania i czytania. 

Sfora Blacka 

IMIĘ I NAZWISKO: Jacob Black, znany również jako Jake
DATA URODZENIA: 14 stycznia 1990 roku

STATUS W PLEMIENIU QUILEUTÓW: wilkołak Alfa

ŹRÓDŁO GENU WILKOŁAKA: linie Black i Ateara

KOLOR WŁOSÓW( LUDZKICH ): czarne

KOLOR SIERŚCI( WILCZEJ ): rdzawobrązowa

KOLOR OCZU: piwne

WZROST: 178 cm w wieku piętnastu lat, ponad 200cm po przeobrażeniu

IMIĘ I NAZWISKO: Leah Clearwater

DATA URODZENIA: 1986 rok
STATUS W PLEMIENIU QUILEUTÓW: zastępca wilkołaka Alfa w sforze Jacoba

ŹRÓDŁO GENU WILKOŁAKA: linie Ateara, Black i Uley

KOLOR WŁOSÓW( LUDZKICH ): czarne

KOLOR SIERŚCI( WILCZEJ ): szara

KOLOR OCZU: piwne

WZROST: około 178 cm

IMIĘ I NAZWISKO:  Embry Call
DATA URODZENIA: 1990 rok

STATUS W PLEMIENIU QUILEUTÓW: drugi zastępca wilkołaka Alfa w sforze Jacoba

ŹRÓDŁO GENU WILKOŁAKA: nieznane

KOLOR WŁOSÓW( LUDZKICH ): czarne

 KOLOR SIERŚCI( WILCZEJ ): szara z ciemnymi plamami

KOLOR OCZU: piwne

WZROST: 193 cm

IMIĘ I NAZWISKO: Seth Clearwater

DATA URODZENIA: 1992 rok

STATUS W PLEMIENIU QUILEUTÓW: członek sfory wilkołaków

ŹRÓDŁO GENU WILKOŁAKA: linie Ateara, Black i Uley

KOLOR WŁOSÓW( LUDZKICH ): czarne

KOLOR SIERŚCI( WILCZEJ ): piaskowa

KOLOR OCZU:  piwne

WZROST: prawie 182 cm

 

IMIĘ I NAZWISKO: Quil Ateara V
 URODZENIA: 1990 rok

STATUS W PLEMIENIU QUILEUTÓW: członek sfory wilkołaków

ŹRÓDŁO GENU WILKOŁAKA: linie Ateara i Black

KOLOR WŁOSÓW( LUDZKICH ): czarne

KOLOR SIERŚCI( WILCZEJ ): czekoladowy brąz
KOLOR OCZU: piwne

WZROST: 182 cm

Rosalie

Historie

Hej, Zmierzchofani.

Dzisiaj powracamy do cyklu o wilkołakach. 

Dodam jeszcze chyba dwa posty właśnie z nimi związane.

A na razie miłego czytania.

Historia Quileutów

Quileuci przekazują sobie opowieści mówiące o tym, jak stali się zmiennokształtnymi, a także wyjaśniające związek między tym aspektem ich natury a pierwszym kontaktem z wampirami. Pierwsi Quileuci posiedli zdolności projekcji astralnej. Kiedy ta umiejętność doprowadziła do przewrotu, prawowity wódz sprawił, że jego duch opanował ciało wilka. Potomstwo tego wodza również potrafiło przyjmować postać wilka. Gdy na ziemi Quileutów po raz pierwszy pojawiły się wampiry – zwane przez Indian Zimnymi Ludźmi – członkowie plemienia odkryli, że wilki, ich obrońcy, potrafią zabijać wampiry, ale trzeba przyznać, że walka była wyrównana. Wampiry stały się głównym wrogiem wilkołaków. Z czasem wojownicy Quileutów zaczęli przyjmować postać wilka, tylko jeśli w pobliżu znalazł się jakiś wampir.

Opowieści te przekazywano ustnie z pokolenia na pokolenie. Początkowo słuchało ich całe plemię, jednak w ostatnim stuleciu zaczęto opowiadać legendę węższej grupie osób. Potomkowie wilkołaków przekazują ją tylko kolejnemu pokoleniu potencjalnych wilkołaków. Wszyscy członkowie plemienia znają podstawową wersję tej historii, lecz uważają ją za nie do końca prawdziwą legendę.

Historia Quileutów i Cullenów

W 1963 roku Zimni Ludzie po raz kolejny wkroczyli na terytorium Quileutów. Różnili się jednak od wampirów, które bywały tu poprzednio. Ich grupa była większa – Trzech mężczyzn i dwie kobiety – a oczy mieli złote; a nie czerwone. Przywódca grupy, Carlisle Cullen, wiedział, że wilki posiadają rozum. Zapewniał, że Cullenowie nie chcą skrzywdzić wilków, Quileutów ani żadnych innych ludzi. Twierdził, że nie piją ludzkiej krwi, i zaproponował wilkołakom rozejm. Trzy wilkołaki tworzące watahę i tak nie byłyby w stanie stawić czoła liczniejszej grupie wampirów, więc zobowiązanie Carlisle’a było całkowicie bezinteresowne. Z tego powodu wilk Alfa, Ephraim Black, uwierzył w czystość jego intencji.

Ephraim nalegał na uwzględnienie w rozejmie dwóch głównych punktów: po pierwsze wampiry nie mogą kąsać ludzi ( ani w ramach polowania, ani podczas przemian w wampiry, równoznacznej zdaniem Quileutów z morderstwem ), a po drugie  nie Wolo im nigdy wkraczać na terytorium Quileutów. Carlisle przystał na te warunki i zaproponował jeszcze jeden – o wzajemnym dochowaniu tajemnicy: Quileuci nikomu nie wyjawiają prawdziwej natury Cullenów i vice versa. Ephraim zgodził się, po czym wytyczono granice terytoriów obu grup. Teren Quileutów obejmował cały rezerwat oraz część terytorium, które tradycyjnie należało do plemion Hoh i Makah. W niektórych miejscach granica przebiegała wzdłuż głównej drogi, która jest obecnie znana jako autostrada numer 101, ale w innych miejscach starano się przestrzegać  dawnych granic terytoriów plemiennych. Wilkołakom z kolei nie wolno było nigdy zapuszczać się na ziemie Cullenów. Miasteczko Forks, kilka sąsiednich miejscowości oraz sama autostrada stanowiły ziemię niczyją na której wolno myło przebywać zarówno wilkołakom, jak i Cullenom.

Mijały lata i Cullenowie przeprowadzili się gdzie indziej, a młodsi członkowie plemienia Quileutów zaczęli uważać, że rozejm między Zimnymi Ludźmi a wilkołakami jest tylko częścią legendy. Cullenowie wrócili na te tereny w roku 2003. Jacob Black powiedział później Belli Swan, że Cullenowie to te same wampiry, które zawarły rozejm z jego pradziadkiem, wilkołakiem Ephraimem Blackiem. Myślał, że opowiada tylko straszną legendę, ale sam o tym nie wiedząc, złamał jedno z postanowień traktatu

Powrót Cullenów miał olbrzymi wpływ na całe plemię, szczególnie na tych, którzy odziedziczyli dodatkowy chromosom oraz byli w odpowiednim wieku do przemiany. Od czasów watahy Ephraima w plemieniu Quileutów nie było żadnych wilkołaków. Jednak liczebność grupy Carlisle’a sprawiła, że sporo młodych członków plemienia stało się wilkołakami. W ten sposób powstała największa sfora w dziejach plemienia od czasów pierwszego zmiennokształtnego. 

Rosalie

POJAZDY: Carlisle

Hej, tu Alice :)
Dziś dodam notkę z nowego cyklu o autach z sagi. Oto część pierwsza, samochód Carlisle'a.

Nazwa: Mercedes s55 AMG
Kolor: czarny

Silnik: 5,4 litra, supercharged V8

Moc: 469 KM przy 6100 obr/min

Maks. moment obrotowy: 700 Nm przy 2650 obr/min

0-100 km/h: 4,5 sekundy

Samochód Carlisle’a odzwierciedla jego opanowanie i rezerwę. Większość ludzi uznaje samochody klasy S za najbardziej luksusowe pojazdy, jednak tylko niewielu będzie wiedziało, co oznacza skrót AMG. Na pierwszy rzut oka widać tylko drobne różnice, ale ośmiocylindrowy silnik ma tyle mocy, że zawstydziłby większość standardowych pojazdów oferowanych przez producentów aut sportowych. Inżynierowie z Mercedesa nie ograniczyli się do precyzyjnej konstrukcji silnika; wzmocnione zostały również wszystkie elementy kierownicze – pojazd ma większe hamulce i sztywniejsze zawieszenie. Mimo, że ma osiągi jak samochód sportowy, S55 AMG nie przyciąga wzroku i zwykle jest utożsamiany z pozostałymi samochodami klasy S, które nie są w rzeczywistości aż AK ekskluzywne. W tym samochodzie Carlisle może się przemieszczać tak szybko, jak każde z jego dzieci i jego auto z pewnością nie jest warte mniej niż ich pojazdy, ale nie wyróżnia się aż tak bardzo jak one, może z wyjątkiem należącego do Edwarda S60R. Mercedes uosabia nadzwyczajne zdolności Carlisle’a ukrywane na co dzień pod maską elokwencji, a jednocześnie jego skromność, zarówno w czynach, jak i w słowach.

Alice

Zwykły facet czy Edward Cullen?

Hej kochani! Dzisiaj odejdę od tematu wilkołaków.

Mam ciekawy post... Małe porównanie Zwykłego faceta do Edwarda Cullena.

Miłego czytania i śmiania się :)

Zwykły facet powie: "Kocham cię, skarbie!"
Edward Cullen powiedziałby: "Teraz ty jesteś moim życiem". 

Zwykły facet powie: "Chyba się w tobie zakochałem".
Edward Cullen powiedziałby: "Lew zakochał się w owieczce". 

Zwykły facet powie: "Twoje włosy wyglądają jak stóg siana, zrób coś z tym!".
Edward Cullen powiedziałby: "Twoje włosy wyglądają jak stóg siana, ale i tak mi się podobają!". 

Zwykły facet wybrałby jakąś piosenkę jakiegoś artysty i zadedykowałby by ci ją.
Edward Cullen zadedykuje ci piosenkę, którą sam skomponował. 

Jeśli byś umarła, zwykły facet znalazłby sobie inną.
Jeśli byś umarła, Edward Cullen popełniłby samobójstwo, bo nie mógłby żyć bez ciebie. 

Kiedy wychodzisz z domu, zwykły facet mówi: "Pa, do zobaczenia!"
Kiedy wychodzisz z domu, Edward Cullen mówiłby: "Wróć szybko, kochanie". 

Kiedy wracasz do domu, zwykły facet rozwala się na kanapie przed telewizorem z kuflem piwa w ręku i nawet nie zauważa, że wróciłaś.
Kiedy wracasz do domu, Edward Cullen witałby cię, grając na pianinie piosenkę specjalnie dla ciebie. 

Kiedy jesteście razem na obiedzie w restauracji, zwykły facet gapi się na seksowną kelnerkę.
Kiedy jesteście razem na obiedzie w restauracji, Edward Cullen nawet nie zauważałby, że kelnerka jest kobietą. 

Podczas jazdy samochodem, zwykły facet jedną rękę trzyma na kierownicy, a drugą na skrzyni biegów.
Podczas jazdy samochodem, Edward Cullen jedną rękę trzymałby na kierownicy, a drugą na twojej. 

Kiedy się rozstajecie, zwykły facet powie ci "Tęsknię za tobą".
Kiedy się rozstajecie, Edward Cullen powiedziałby ci "To jest jakbyś zabrała część mnie ze sobą". 

Zwykłego faceta albo w ogóle nie obchodzi to, że masz nocne koszmary, albo tego nie zauważa.
Edward Cullen będzie śpiewał ci kołysanki, dopóki nie zaśniesz spokojnie. 

Zwykły facet kupuje ci kwiaty i czekoladki.
Edward Cullen kupiłby ci samochód. 

Zwykły facet wstaje i domaga się śniadania,
Edward Cullen zrobiłby ci śniadanie.

A wy dziewczyny, którego byście wybrały?

Rosalie

Saga uczy?

No dobra, z tym tytułem to tylko taki żart :) W to jakże zimowe, niedzielne popołudnie zachęcam was do przeczytania krótkiej listy, wygrzebanej z sieci i poprawionej. 

25 rzeczy, których możemy dowiedzieć się z sagi Zmierzch:

1. Nie możesz uderzyć wilkołaka, nie łamiąc sobie przy tym ręki.

2. Chłopcy z Forks nie rozumieją, co znaczy bal dziewczęcego wyboru.
3. Teraz naprawdę wiemy, dlaczego grzmi :)
4. Ludzie dostają wyspy jako prezenty.
5. Tak naprawdę osoby o jasnej karnacji są wampirami.
6. Jest zdrowo czasami pójść na wagary.
7. Żółte Porsche to dobra łapówka.
8. Jeśli twoja skóra błyszczy w słońcu, jesteś wampirem.
9. Nie wszystkie wampiry piją ludzką krew.
10. Zawsze pozwól Alice zaplanować wszystkie przyjęcia.
11. Jeśli widzisz kogoś z jasną skórą i czarnymi oczami - uciekaj!
12. Wampiry mają potrzebę szybkości.
13. Zawsze stawiaj na Alice, nigdy na Edwarda.
14. Wampiry są zazdrosne.
15. Cztery ksiązki mogą sprawić, że miliony kobiet myślą o jednym: Edwardzie Cullenie.
16. Jeśli utknęłaś pomiędzy dwoma facetami, miej dziecko - to rozwiąże problem.
17. Google zna odpowiedzi na wszystkie pytania.
18. Nie złość Rosalie!
19. Przecięcie palca papierem może skończyć się śmiercią.
20. Możesz utopić blondynkę przyklejając lustro do basenu.
21.Wszyscy pamiętają wodza Taka Akiego, ale kobietę, która uratowała jego życie pamiętają tylko jako trzecią żonę.
22. Jest dobrze mieć samochód przed i poślubny :)
23. Morfina nie działa ( Carlisle!).
24. Nigdy nie patrz Jane w oczy.
25. Na biologii możesz poznać miłość swojego życia.

Co o tym myślicie?

Bella

Styl życia i zachowanie

Hej, Zmierzchofani.

Dzisiaj kolejna część cyklu o wilkołakach. 

Dowiecie się kiedy wilkołak może zabić drugiego wilkołaka i jaką pozycję w plemieniu zajmuję wilk Alfa.

Miłego czytania!

STYL ŻYCIA I ZACHOWANIE

Struktura plemienna:

Quileuci żyją w grupie w rezerwacie Lu Push. Na czele plemienia stoi starszyzna. W skład plemienia wchodzą wszyscy, których przodkowie również należeli do plemienia Quileutów. Wataha jest podgrupą w plemieniu; każdy jej członek jest jednocześnie członkiem plemienia, ale większość członków plemienia do niej nie należy. Co więcej, większość członków plemienia nie jest świadoma istnienia wilkołaków. Tylko starszyzna oraz sfora znają sekret. Rada starszych ściśle współpracuje z watahą, ale za członków sfory uznaje się tylko tych, którzy posiedli zdolności przeobrażania. Przywódca sfory jest znany jako Alfa. Rola wilka Alfa jest dziedziczna; najstarszy potomek wilka Alfa ma prawo stać się kolejnym przywódcą watahy. Jeśli jednak z jakiegoś powodu nie zechce zająć należnej mu pozycji w sforze, tytuł przywódcy może przejść albo na kolejnego najbliższego krewnego poprzedniego wilka Alfy, albo na kolejnego najstarszego członka sfory. W takiej sytuacji każdy członek watahy musi zdecydować, czy poprze nowego kandydata na wilka Alfa. Jeśli nowy wilk Alfa uzyska poparcie, może przejąć kontrolę nad sforą i żadnemu z jej członków nie wolno się sprzeciwiać jego rozkazom. Zgodnie z tradycją plemienną wilk Alfa jest nie tylko przywódcą sfory, lecz również wodzem całego plemienia. Jako że obecnie plemieniem rządzi rada starszych, Alfa zajmuje pierwszorzędną pozycję wśród starszyzny, mimo młodego wieku.

Jednym z czynników decydujących o tym, którzy członkowie plemienia przeobrażają się w wilkołaki, jest liczba wampirów w okolicy. W historii Quileutów wataha liczyła zaledwie trzy wilki. Ponieważ większość wampirów podróżuje samotnie lub w parach, nigdy nie trzeba było więcej niż trzech wilkołaków, by chronić terytorium Quileutów. Odkąd jednak w pobliżu osiedliła się większa grupa wampirów, w wilkołaki przemieniają się nie tylko ci członkowie plemienia, których z poprzednią sforą łączą silne więzy krwi. Każdy członek plemienia w jakikolwiek sposób spokrewniony z wilkami z poprzedniej watahy ma szansę dołączyć do sfory. Gdy do istniejącej grupy wampirów dochodzą nowe, w wilkołaków nabierają znaczenia nawet słabsze więzy krwi.

Niedawno w wyniku zwiększenia populacji wilkołaków z plemienia Quileutów i związanych z tym napięć sfora rozdzieliła się na dwie grupy. Po raz pierwszy w historii Quileutów istnieją teraz dwa wilki Alfa, a każdy z nich przewodzi własnej sforze. W dwóch watahach jest łącznie siedemnaście wilków.

Hierarchia:

Wataha ma dość skomplikowaną strukturę, która pomaga wilkołakom skutecznie się zorganizować w każdej sytuacji. Absolutna władza, jaka dzierży przywódca sfory, sprawia, że w walce wilkołaki nie mają sobie równych, a jeśli coś się przytrafi wilkowi Alfa, nie ma problemu, co robić dalej. Sfora ani na chwilę nie traci skuteczności.

Każdy wilk Alfa ma swojego zza stępce – drugiego basiora watahy – który w razie potrzeby natychmiast przejmuje kontrolę. Następny w kolejności jest trzeci wilk, który przejmuje dowództwo, jeśli, dwa pierwsze nie są w stanie tego zrobić.

W licznej sforze drugi i trzeci wilk maja swoich zastępców i tak dalej, aby każdy członek sfory wiedział, kto przejmuje po nim obowiązki w razie wypadku. W dużej sforze podczas walki wilki dzielą się na grupy po trzy.

Wpojenie:

Niektóre wilkołaki doświadczają w swoim życiu więzi zwanej wpojeniem – polega ono na tym, że bezwarunkowo przywiązuje się do człowieka płci przeciwnej. Istnieje kilka teorii wyjaśniających wpojenie. Jedni wierzą, że wpojenie gwarantuje przekazanie genów wilkołaka; inni są zdania, że ma na celu stworzenie większych, silniejszych wilków w kolejnym pokoleniu. Same wilkołaki nie maja pojęcia, dlaczego tak się właśnie dzieje.

Wpojenie występuje dopiero po pierwszej przemianie w wilkołaka. Może się przydarzyć każdemu, bez względu na wcześniejsze zaangażowanie uczuciowe. Dochodzi do niego już podczas pierwszego spotkania wilkołaka z człowiekiem, którego ma sobie wpoić; jeśli  wilkołak nie zareaguje na człowieka przy pierwszym spotkaniu po przeminie, to znaczy, że już nigdy nie wpoi sobie akurat tej osoby Jeśli jednak kogoś sobie wpoi , to już nie ma odwrotu. Od pierwszej chwili, kiedy wilkołak ujrzy osobę, którą ma sobie wpoić, robi wszystko, żeby sprawić jej przyjemność i chronić ją. Wszelkie zobowiązania staja się mniej ważne, nawet te wobec sfory.

Relacja między wilkołakiem a człowiekiem, z którym łączy go wpojenie, polega na całkowitej akceptacji i wsparciu ze strony wilkołaka. Nie liczy się wiek ani warunki życiowe wpojonej osoby – wilkołak automatycznie staje się tym, czego chce i potrzebuje wpojona mu osoba. Nie ma przy tym znaczenia jego wolna wola. Jeśli wpojony człowiek jest bardzo młody, wilkołak darzy go platonicznym uczuciem i staje się jego towarzyszem zabaw i obrońcą. W miarę jak osoba ta rośnie i dojrzewa, wilkołak instynktownie dopasowuje swoją rolę do zmieniających się potrzeb.

Żadnemu wilkołakowi nie można zabić osoby, którą wpoił sobie inny wilkołak. Takie działanie byłoby szkodliwe nie tylko dla wilkołaka dotkniętego stratą, lecz również dla całej watahy. Z uwagi na telepatyczną komunikację między wilkołakami każdy członek sfory odczuwałby ból wilkołaka, który utracił wpojoną osobę. Nawet gdyby śmierć tego człowieka nastąpiła w wyniku wypadku, oba wilkołaki bezpośrednio zaangażowane w sprawę walczyłyby ze sobą na śmierć i życie.

Rosalie

Cechy fizyczne

Hej kochani, mamy coraz więcej obserwatorów i wejść na bloga.

Dziękujemy! Miło nam pisać i wiedzieć, że ktoś czyta nasze posty.

Jest coraz więcej komentarzy. Na razie same pozytywne.

Także jeszcze raz dziękuje w imieniu moim, Alice i Belli.

Ja dodaje kolejny post w moim "cyklu" o wilkołakach.

Mam nadzieje, ze dowiecie się czegoś nowego lub przypomnicie sobie coś ciekawego ;)

Miłego czytania :)

Cechy Fizyczne

WYGLĄD:

Wilkołaki Quileutów są bardzo podobne o normalnych wilkołaków, lecz kilkakrotnie większe. Przeciętny wilkołak jest wysoki jak koń, lecz ma znacznie większą masę ciała. Przewyższa normalnego wilka nie tylko wielkością, lecz również nadzwyczajną szybkością i siłą. Zęby i pazury wilkołaków są dość sile i ostre, by wyrządzić krzywdę nawet wampirowi; wilkołaki potrafią również biegać tak szybko jak wampiry (Podobnie wśród ludzi, istnieją wilki, które biegają szybciej niż reszta). W swej ludzkiej postaci wilkołaki są silniejsze i szybsze od ludzi, ale bez przemiany nie są w stanie ścigać wampirów.

Sierść wilkołaków może przybierać różne odcienie brązu i szarości, może również być czarna. Długość włosów danego członka plemienia warunkuje długość okrywy włosowej jego zwierzęcej postaci, na przykład ktoś, kto jako człowiek ma długie włosy, będzie miał również dłuższą sierść jako wilk.

ZDOLNOŚCI

Wzrok:

Wzrok wilkołaka jest ponad dziesięciokrotnie lepszy od ludzkiego i dwa razy lepszy niż wzrok ptaków drapieżnych. Normalny człowiek zauważy wampira, jeśli wie, czego szuka, lecz wilkołak, nawet w ludzkiej postaci, widzi znacznie więcej niż bladą skórę i charakterystyczny kolor oczu. Wilkołak widzi wampiry jako istoty błyszczące i kanciaste, przypominające poruszające się kryształy.

Powonienie:

Podobnie jak zwykłe wilki i inne drapieżniki wilkołaki mają wyostrzony węch. I tu ciekawostka: wampiry mają charakterystyczny zapach, na który wilkołaki są szczególnie wyczulone, zarówno w ludzkiej, jak i zwierzęcej postaci. Ogólnie rzecz biorąc, palący, nieco słodkawy zapach wampira jest dla wilkołaka nie do zniesienia, niemalże do bólu. Każdy wampir, oczywiście, ma swój własny zapach i wilkołaki potrafią doskonale różnicować zapach poszczególnych wampirów. Mogą wyczuć taki zapach ze znacznej odległości, rozpoznają go też, wąchając przedmiot, którego dotknął wampir.

Prędkość:

Wilkołaki Quileutów poruszają się z ogromną prędkością. Potrafią prześcignąć nawet samochód lub motocykl. Wyjątkowo sprawne wilkołaki biegają szybciej niż wampiry. W ludzkiej postaci są szybsze i bardziej wytrzymałe niż normalni ludzie.

Telepatia:

Wilkołaki żyją w watahach. Podczas walki i polowania współpraca przynosi najlepsze rezultaty. W zwierzęcej postaci członkowie sfory potrafią odczytywać nawzajem swoje myśli. Każdy członek sfory słyszy, co myślą pozostali. Telepatyczna komunikacja pozwala im działać jako jedność  - dzięki temu potrafią w jednej chwili skoordynować swoje działania i poruszać się w doskonałej harmonii. Prawdziwa siła watahy to nie sprawność czy moc każdego wilka z osobna, lecz umiejętność działania razem, jako zgrany zespół.

Ta umiejętność współdziałania ma jednak swoją cenę. W zwierzęcej postaci wilkołaki nie mają prywatności. Wszystkie myśli, choćby najbardziej ulotne lub pozorne nieistotne, są przekazywane tym członkom sfory, którzy w danym momencie też przybrali zwierzęcą postać. Uczucia również są przekazywane telepatycznie – nawet te najbardziej osobiste lub wstydliwe.

Jeśli w jednym czasie istnieje więcej niż jedna wataha, wilkołaki z jednej sfory nie mogą się porozumiewać telepatycznie z członkami drugiej. Jedynymi wyjątkami są samce Alfa, czyli przywódcy każdej watahy. Alfa sam decyduje, czy chce się dzielić własnymi myślami z innym przywódcą; może również wybierać, które myśli  uczucia tym sposobem przekaże; komunikacja odbywa się zatem na tych samych zasadach co zwyczajna wymiana zdań.

Gojenie się ran:

Rany wilkołaków goją się niezwykle szybko, zarówno tych o postaci ludzkiej, jak i zwierzęcej. U rannego wilkołaka natychmiast rozpoczyna się proces gojenia. Lekkie obrażenia goją się w zlewie kilka sekund. Poważniejsze urazy takie jak złamania kości, zwykle potrzebują kilku dni. Wilkołaki nie są niezniszczalne i choć łatwiej zabić wilkołaka niż wampira, i tak potrzeba nadludzkiej siły i sprawności, by wyrządzić mu krzywdę.

Wyjątkiem jest wampirzy jad. W organizmie wilkołaka – czy to w ludzkiej, czy to zwierzęcej postaci – wampirzy jad nie uruchamia procesu przemiany w wampira. Działa jak trucizna, która opóźnia procesy gojenia się ran. Sam jad nie zabije zdrowego wilkołaka, ale w połączeniu z innymi urazami może prowadzić do śmierci.

Śmiertelność:

Po pierwszej przemianie wilkołak zaczyna się bardzo szybko starzeć i wkrótce osiąga wiek dojrzały, czyli mniej więcej dwadzieścia pięć lat. Wówczas, jeśli regularnie się przeistacza w wilka, przestaje się starzeć. Może zdecydować, że chce już zawsze tak żyć, dzięki czemu będzie praktycznie nieśmiertelny jak wampir. Większość Quileutów w którymś momencie przestaje się przeobrażać  - wolą się zestarzeć i umrzeć, tak jak rodzina i przyjaciele. Kiedy wilkołak w ogóle zrezygnuje  z przeobrażenia się, zaczyna się powoli starzeć, aż dorówna normalnym ludziom. 

Małe ogłoszenie. Czy chcielibyście, żebym dodała historie wszystkich wilkołaków Quileutów i członków plemienia ?

Piszcie w komentarzach :)

Rose